Monolityczne dachy strome stosowane są obecnie coraz rzadziej. Konstrukcja ich w zasadzie nie różni się niczym od dachów żebrowych z tym, że w zależności od rodzaju pokrycia połać dachowa ma mniejszy lub większy spadek. Dość ostre załamanie żeber dachowych wymaga odpowiedniego uzbrojenia ich w kalenicy. Wkładki rozciągane nie mogą przebiegać przez kalenicę jako ciągłe, gdyż panujące w nich siły rozciągające dążą do wyprostowania prętów, co może spowodować odpryskiwanie betonu otulającego wkładki. Dlatego też dolne pręty zbrojeniowe należy wykonać z oddzielnych wkładek odgiętych w miejscu skrzyżowania w kalenicy.

Z podobieństwa konstrukcji stropodachu wentylowanego do konstrukcji dachu płaskiego z poddaszem wynika, że część dolna stropodachu może być wykonana w sposób identyczny z konstrukcją stropu poddasza, a część górna jak przekrycie w dachu płaskim. Podobnie jak stropodach pełny, zamknięty, tak i stropodach wentylowany może mieć sufit poziomy lub ze spadkiem. Przykład stropodachu wentylowanego o suficie poziomym. Na konstrukcji nośnej stanowiącej strop gęstożebrowy Akermana, strop DMS lub strop z dyli żelbetowych lub gipsowych drążonych ułożona jest na zaprawie warstwa ciepłochronna z płyt wiórkowocementowych, gazobetonowych, pianobetonowych itp. Warstwa ta zabezpieczona jest od góry cienką warstwą zaprawy wyrównawczej.

W przypadku stosowania rozwiązań stropodachów z izolacją paroszczelną nad pomieszczeniami o wilgotności względnej powietrza większej niż 60010 (kuchnie, pralnie, łazienki itp.) zaleca się stosować otwory wentylacyjne o regulowanym prześwicie, umieszczone pod sufitem. Otwory te ułatwią odpływ nadmiaru pary, która nie zdąży przeniknąć przez ściany zewnętrzne i nieszczelności okien i może się skroplić na powierzchni sufitu i ścian. Rozwiązanie drugie, umożliwiające swobodne przejście pary przez warstwy ocieplające, stosowane jest najczęściej w dachach z ocieplonym stropem poddasza lub w stropodachach wentylowanych. Rozwiązania tego typu są o tyle korzystne, że umożliwiają stosowanie do izolacji termicznej dachów szerszego asortymentu materiałów izolacyjnych, nawet mało odpornych na działanie wilgoci. Para wodna mając bowiem swobodne ujście przez…

Aby spełnić te wymagania i zapobiec kondensacji pary wodnej przy jednoczesnym zachowaniu wymaganej izolacji termicznej stropu dachowego, należy zastosować jedno z niżej podanych rozwiązań: a) stworzyć izolację paroszczelną uniemożliwiającą przedostanie się pary do wnętrza konstrukcji stropu dachowego, b) umożliwić swobodne przejście pary wodnej przez konstrukcję stropu dachowego. Rozwiązanie pierwsze z paroizolacją wymaga zastosowania dobrych i trwałych materiałów izolacyjnych odpornych na ewentualne zawilgocenie skondensowaną parą wodną w przypadku uszkodzenia lub nieszczelności izolacji paroszczelnej. Para wodna dostając się bowiem do wnętrza stropodachu i napotykając duży opór w postaci szczelnego pokrycia papowego kondensuje się w górnej części przegrody i zawilgocą ją. W przypadku dużej ilości pary w pomieszczeniu skroplona para wodna może spowodować…