• Uncategorized

    Fundamenty pasmowe

    Ławy fundamentowe. Najprostszym fundamentem jest ława. Może ona być murowana (zwykle na zaprawie cementowej), betonowa lub żelbetowa. Kształt lawy zależny jest na ogół od rodzaju stosowanego materiału. Poszerzenie ław murowanych uzyskuje się przez odsadzki.

    Możliwość komentowania Fundamenty pasmowe została wyłączona
  • Uncategorized

    Ustalanie wymiarów wsporników i wysokości ław betonowych

    Momenty zginające, występujące przy działaniu obciążeń osiowych na ławę, można w przybliżeniu obliczyć względem lica ściany ze wzoru M q 2—100 2, gdzie q — nacisk jednostkowy fundamentu. Dla mimośrodowego obciążenia ławy moment zginający od działania trapezu obciążeń q2 i q wynosi q2 i qe — nacisk na grunt pod krawędzią ławy i lica słupa od obciążenia N (bez uwzględnienia ciężaru ławy). Nieznaczne przekroczenie dopuszczalnych naprężeń rozciągających w betonie może być skompensowane pogrubieniem ściany nad ławą. Naprężenia ścinające w ławie sprawdza się w przekroju określonym przez przecięcie podstawy ławy z płaszczyzną rozchodzenia się największych naprężeń ścinających nachyloną pod kątem a. Kąt a można przyjąć w przybliżeniu u 33 0 20.

    Możliwość komentowania Ustalanie wymiarów wsporników i wysokości ław betonowych została wyłączona
  • Uncategorized

    Ławy fundamentowe przewidziane pod budynki

    Ławy fundamentowe przewidziane pod budynki dłuższe niż 50 m zaleca się dylatować. Szczeliny dylatacyjne są konieczne w przypadku spodziewanych różnic osiadań poszczególnych części budynku, wynikających np. z niejednolitego podłoża pod ławą, lub gdy na wspólnej ławie posadawia się części budynku o różnych wysokościach. Szerokość szczeliny dylatacyjnej wynosi od 1 do 2,5 cm. Wypełnia się ją materiałem plastycznym (asfalt) lub kilkoma warstawami papy.

    Możliwość komentowania Ławy fundamentowe przewidziane pod budynki została wyłączona
  • Uncategorized

    Ławy żelbetowe

    Ławy żelbetowe stosuje się wtedy, gdy wysokość ławy betonowej jest zbyt duża i przekrój jej jest nieekonomiczny. Lawy żelbetowe mogą mieć przekroje poprzeczne. Kształt taki stosuje się w przypadku, gdy ława wymaga dużej sztywności, a kształt stanowiący konstrukcję ławy żelbetowo-żebrowej, gdy istnieje potrzeba bardzo dużych wsporników ławy poza obrysem muru (np. słaby grunt wymaga zredukowania ciężaru lawy). Obliczenie ławy żelbetowej polega na określeniu jej szerokości, zbrojenia na zginanie wsporników ławy i ewentualnego zbrojenia ławy na ścinanie.

    Możliwość komentowania Ławy żelbetowe została wyłączona
  • Uncategorized

    Belka o skończonej długości i obciążeniu stałym

    Zgodnie z założeniami, pod wpływem obciążenia zewnętrznego miejsce obciążone podłoża doznaje przesunięcia pionowego i powstaje tam naprężenie równe G(x) = y (x) C. Na podłożu spoczywa belka o stałej szerokości b. Zakłada się, że belka jest nieodkształcalna w kierunku poprzecznym, a rozkład obciążeń i reakcja podłoża są wzdłuż szerokości równomierne. Do obliczeń statycznych wprowadza się reakcję podłoża na jednostkę długości belki, uzyskaną przez pomnożenie naprężenia w podłożu przez szerokość belki r (x) Cby (x). Na podstawie zależności oraz znanych praw wytrzymałości materiałów można ustawić równanie różniczkowe ugięcia belki na podłożu sprężystym.

    Możliwość komentowania Belka o skończonej długości i obciążeniu stałym została wyłączona
  • Uncategorized

    Syfony zeliwne

    Należy stosować -następujące średnice rur syfonowych: – przy umywalkach, małych zlewach laboratoryjnych, pisuarach itp. – 40 mm, – przy miskach zlewowych, wannach, zmywakach i wpustach podłogowych 50 mm, przy miskach ustępowych – 100 mm, – przy rurach deszczowych, odprowadzających wody z ganków i balkonów 50-:– 75 mm, – przy rurach deszczowych odprowadzających wody z dachów 125-:–150 mm, – przy wpustach w suterenach i piwnicach – 100 mm, – przy wpustach podwórzowych – 150 mm. Należy stosować syfony z następujących materiałów: – przy średnicy 40 mm porcelana, tworzywa sztuczne i inne, – przy średnicy 50 mm – żeliwo lub materiały zastępcze, – przy średnicy 100. mm – do pojedynczych ustępów żeliwne…

    Możliwość komentowania Syfony zeliwne została wyłączona
  • Uncategorized

    Najbardziej nowoczesnym rozwiazaniem wprowadzonym szeroko w praktyke przemyslowa sa stojaki wibracyjne produkcji radzieckiej

    Znalazł on zastosowanie w radzieckich układach wibracyjnych o udźwigu od 3 do 10 T typów DW-21, SM-476 B i SM-615 KP. Najbardziej nowoczesnym rozwiązaniem wprowadzonym szeroko w praktykę przemysłową są stojaki wibracyjne produkcji radzieckiej. Są to zunifikowane urządzenia stosowane powszechnie w ZSRR oraz w innych krajach demokracji ludowej, w tym również i u nas. Z szeregu tych urządzeń obecnie produkowane seryjnie są układy stojaków wibracyjnych odmian SM-868, 6691S/1 i 7151/L. Cechą szczególną tych zunifikowanych urządzeń wibracyjnych jest to, że składają się one z jednakowych dla wszystkich urządzeń podzespołów: wzbudników, uchwytów do mocowania form, synchronizatorów, elementów wałów Kardana oraz elementów sprężystego podparcia.

    Możliwość komentowania Najbardziej nowoczesnym rozwiazaniem wprowadzonym szeroko w praktyke przemyslowa sa stojaki wibracyjne produkcji radzieckiej została wyłączona
  • Uncategorized

    Trzy uklady sprezyn równoleglych

    Trzy układy sprężyn równoległych. W pierwszym przypadku masa drgająca m oparta jest na sprężynie o stałej k2 i podwieszona do sprężyny ostałej kl. W drugim przypadku oparta jest ona na dwóch równoległych sprężynach o stałych k i k2 Schemat ten jest najczęściej stosowany w praktyce. Charakteryzuje się on układem pracy. W którym na górną sprężynę działa suma obciążeń od obciążeń płyty górnej i reakcji śruby sprężyny dolnej.

    Możliwość komentowania Trzy uklady sprezyn równoleglych została wyłączona
  • Uncategorized

    Budownictwo i architektura : Unified Architectural Theory, Rozdział 14

    Wnioski Po zakończeniu tego kursu uczniowie powiedzieli mi, że nauczyli się wielu rzeczy, które są kluczowe dla zrozumienia architektury, ale które rzadko są nauczane w innych kursach architektury. Mówiąc dokładniej, wcześniej uczniowie mówili o znaczeniu różnych czynników dla powodzenia projektu, witryny, architektury otoczenia, adaptacji regionalnej, ornamentu (a raczej wykluczenia go), związku między różnymi skalami strukturalnymi, proporcjami, drzewami i zielenią obszarach, ale nigdy nie uczono ich dokładnie, jak nimi zarządzać. Czynniki te zostały wzięte pod uwagę, ucząc się, dlaczego wynikają one z naszej własnej biologii i procesów naturalnych. Ogólną użyteczną koncepcją była łączność: między otwartymi przestrzeniami, pomiędzy strukturami, między różnymi skalami struktury, między użytkownikiem a budynkiem, a więc na. Jest to…

    Możliwość komentowania Budownictwo i architektura : Unified Architectural Theory, Rozdział 14 została wyłączona